TOP-dag bij collega’s vtsPN
Weinig waardering uit korpsen
Toch zijn er ook gesprekken die terugkeren, of je nu in een politieregio bent of bij de vtsPN. Waardering en erkenning bijvoorbeeld worden hier lang niet altijd gevoeld. “Ten eerste vanuit de korpsen zelf”, zegt een collega. “Men weet niet precies wat wij hier doen, maar vaak ‘hebben we het wel verkeerd gedaan’. Terwijl wij hier keihard werken om goede dingen te maken en de politiemensen op straat in van alles te ondersteunen. Of het nu gaat om nieuwe ICT-ontwikkelingen, als helpdesk als de computer het niet meer doet of om vragen over BVH, wij staan voor de collega’s klaar. En vaak wordt dat niet erkend, dat is wel eens moeilijk. Je hoort alleen wat er niet goed gaat, niet wat er wel goed gaat.” Collega’s merken op buiten de deur niet graag te melden dat zij werken bij de vtsPN omdat er dan vaak een klaagzang over hen wordt uitgestort. “Als het dan gaat om erkenning voor je werk, dat is dan ver te zoeken.” Daarnaast wordt ook opgemerkt dat er bij de vtsPN geen sprake is van inspirerend leiderschap. Leidinggevenden komen en gaan, maar daarbij is geen tijd voor het uitzetten van een visie of missie onder de collega’s die het werk doen.
ACP: nee, tenzij…
Ondertussen is de nieuwe directeur van de vtsPN, Hans Kamphuis, aangeschoven. Sinds vier maanden staat hij aan het roer van de organisatie. Hij vertelt over de opdracht die hij voor zichzelf ziet bij de vtsPN. Zo is de organisatie voor wat betreft de visie op ICT goed op weg. Ook de inkooptak van de vtsPN is goed bezig. Deze moet verder worden uitgebouwd. “We zijn een heel eind op weg, maar het kan nog beter”, aldus Kamphuis. We spreken over het voornemen tot reorganisatie dat hij pas bekend maakte. De politievakbonden zijn op 19 november a.s. bij de vtsPN aanwezig om hierover inhoudelijk te praten. Wij melden dat de ACP bij de vtsPN hetzelfde standpunt inneemt als dat wij bij de CGOP doen als het gaat om reorganisaties: ‘nee, tenzij’. De ACP is er immers geen voorstander van dat overal gereorganiseerd wordt voordat de wijzigingen van het Politiebestel voor 2010 goed en wel duidelijk zijn. Dat voorkomt dat mensen twee keer kort achter elkaar in een reorganisatietraject terecht zullen komen, met alle onzekerheden van dien.